Broome and beyond

Buiten dat Derby het eind/beginpunt is van de Gibb River Road, valt er niet veel te beleven. Na 1 nacht Derby rijden we door naar de kust, naar Broome. Eindelijk weer een oceaan waar we in kunnen zwemmen! Er zijn geen gratis campings in Broome: we checken in op een camping op loopafstand van het strand mét tropisch zwembad (een zwembad met een paar palmbomen ernaast).
We zijn zo druk met alles schoonmaken, het rode zand zit nog steeds overal, dat we ons moeten haasten om de bekende zonsondergang bij Cable Beach niet te missen. Populairste attractiepunt van Broome is Cable Beach; een azuurblauwe zee met een lang breed strand waar het is toegestaan om met je auto op te rijden. Voor de echte toeristen biedt Broome kameeltochten aan op het strand, geen idee waarom je dat zou doen maar het ziet wel leuk uit op de foto.
Onze eerste dag in Broome aanschouwen we de zonsondergang in de gelijknamige sunset bar onder het genot van een wijntje/biertje. Met wat palmbomen (die laten alles er beter uitzien) en een stoet kamelen in het uitzicht is deze zonsondergang inderdaad een juweeltje! De reismaatjes van ons vorige avontuur schuiven wat later ook aan en we hebben weer een gezellige avond.

De zon gaat onder in het.. westen! En Broome is nog maar het beginpunt van onze reis langs de weskust, dat wordt iedere dag genieten om 18.00.
Dag 2 in Broome parkeren we het beestje eind van de middag op het strand voor de populairste activiteit. Vanaf deze locatie is de zonsondergang misschien wel nóg mooier.

Luxueuze wildernis op Cape Leveque

De buren op de camping en de 2 meiden hebben het constant over het gebied boven Broome: Cape Leveque. Het schijnt een bestemming te zijn die we niet mogen missen, zo mooi. Na nog een dag kleren wassen en inkopen doen in Broome gaan we ook naar het noorden. Een 100 km lange rode zand weg brengt ons in het gebied. Je kan het haast geen weg noemen, het is flink hobbelen. Op sommige stukken lijkt het alsof we in een Mario Kart spel zitten. Bij tegenliggers rijden we met de linkerwielen tegen de wand en hangt de auto schuin.
Veel van dit gebied is Aboriginal eigendom, op sommige plekken wonen ze in gesloten gemeenschappen en zijn buitenstaanders niet toegestaan. Sommige gemeenschappen zijn op bepaalde dagen open voor bezoek en andere gemeenschappen runnen samen met de overheid een wildernis resort. In ieder geval moeten we overal een entreebedrag betalen voordat we van het stukje paradijs mogen genieten.
Het Kooljaman Wildernis Resort heeft de beste plek op het schiereiland, precies op een punt met een wilde zee en rode rotsen aan de westzijde en een paradijselijk wit zand strand aan de noordzijde. Aan de westkant mag er niet gezwommen worden vanwege haaien, aan de andere kant is zwemmen en snorkelen gewoon toegestaan. Twee dagen geleden is daar wel een zoutwaterkrokodil -dat is de gevaarlijke, agressieve variant- gespot. Dan zwem je toch net iets minder op je gemak.
We slaan ons kamp op, op een goedkoper plekje, 10 min rijden verder: Gundaman wildernis kamp. Een plekje met zeezicht rondom en boom die geschikt is voor de hangmat! Nog een cadeautje van het Franse koppel waar we de tent van hebben gekocht. Dacht ik eerst dat een hangmat een onnodig luxe item zou zijn, nu ben ik er niet bij weg te slaan.
Het getijverschil in deze omgeving is heel groot, (met verschillen van wel 10 meter!). Bij laagtij komen zandbanken tevoorschijn en lopen (of zwemmen, getij afhankelijk) we vanaf de kampeerplek door helder water naar een zandbank, vanwaar we zo de oceaan in zwemmen. Vanaf de zandbank spotten we een paar keer dolfijnen en schildpadden! Ook hier doen krokodillen verhalen de rondte, dus we wagen ons niet in te diep water. ’s Middags chillen we (vooral ik) in de hangmat en ’s avonds is het weer tijd voor een lekkere kampvuur maaltijd! Dag 1 kook ik een stevige soep gevuld met op het vuur gegrilde bbqworstjes en aardappel, dag 2 een curry met geroosterde zoete aardappel.
Dag 3 zijn onze maatjes er weer! Het zijn echte Australische meiden; we leren bijna iedere dag een nieuw Australisch woord en de hele avond luisteren we naar Australische country muziek. En best handig Australische maatjes, als ik ’s avonds (na lange tijd weer) een enge spin spot, jagen zij hem voor me weg!
De omgeving ziet er dan wel paradijselijk uit, we zijn nog steeds in de wildernis. Uit de kraan komt telkens een schattig kikkertje gekropen, tijdens de koude douche hangt er bij de dames een grote harige spin aan het plafond en bij de mannen douche zit een felgroene kikker. Tijdens ontbijt klinkt er een geweerschot, dan het gehuil van een hond, nog een geweerschot en stilte. Niemand schrikt er echt van op, geweerschoten zijn in Australië redelijk ‘normaal’ plus er lopen nogal wat wilde honden rond. Als de politie later een ondervragingsrondje doet blijkt deze gebeurtenis toch niet zo normaal te zijn. De man in kwestie had illegaal wapens bij zich en toen hij vuurde was dit in de richting van de kampeerders!  Het viel ook nog te betwijfelen of de hond, die niet eens een wilde hond was, zich wel echt agressief gedroeg.

Na 3 dagen chillen maken we op de terugweg nog 1 stop in een ander paradijs: Middle Lagoon. Vanwege het laagseizoen is het niet druk en kiezen we de enige kampeerplek met hutje aan het strand, privedouche en perfecte palmboom voor de hangmat!
De zee is gevuld met zeewier, maar dat geeft niet, we zijn allang blij dat we erin kunnen zwemmen zonder gevaar. Wat was dit een lekker weekje, puur genieten.

5 gedachten over “Broome and beyond”

  1. Hoi Nicole en Daniel.
    Weer een mooie blog geschreven
    het houd niet op met jullie avonturen
    Nog heel veel plezier .
    Kai en Truus.Groetjes

  2. Weer een Mooie blog Nicole! Super land ook. Heel Mooie reis naar het zuiden gewenst met veel Mooie zonsondergangen. Groeten, Rita, Hester en Bas

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.