Het beloofde land

Ik heb nog nooit zoveel verschillende nationaliteiten ontmoet in zulke korte tijd. Zittend in de bus hoor ik, buiten het overheersende Engelse en Australische accent, allerlei talen om me heen. Australië, en dan vooral de grote steden, zijn bevolkt met mensen van over de hele wereld. Zo ook op mijn werk: de bazin is Italiaans en mijn collega’s komen uit landen als Frankrijk, Brazilië, Japan, Thailand en Nepal. Iedereen heeft zijn eigen verhaal en zijn eigen achtergrond. Toch staan we hier in hetzelfde koffiezaakje in Sydney, Australië te werken. Dat we allemaal reislustig en avontuurlijk zijn en graag wat van de wereld willen zien, hebben we gemeen, dat velen naar Australië komen in de hoop op een betere toekomst omdat hun thuisland daar niet in voorziet, ligt anders.
De Brazilianen die ik spreek zijn in Australië met een meerjarig plan, ze werken keihard (vaak bij meerdere baantjes) en doen er een studie naast. Ze maken optimaal gebruik van de Australische mogelijkheden om een beter leven voor henzelf te creëren, iets wat in Brazilië niet mogelijk is. Ons huisgenootje Debora is 8 jaar geleden vertrokken uit Brazilië met hetzelfde doel, weg uit het onveilige thuisland en richting het kansrijke Australië. Aan mijn Nepalese en Thaise collega vraag ik waarom ze in Australië zijn, wij westerlingen gaan allemaal op vakantie naar hun thuisland om de mooie cultuur en natuur te ervaren. Maar ook bij hen voorziet het thuisland niet in de middelen om de plannen die ze met zichzelf voor hebben, te volbrengen. Wat een ambitieuze bende hier eigenlijk.
Wat al die Engelsen hier doen, snap ik wel, die ontsnappen aan het heerlijke Engelse weer. Japan snap ik ook,  daar is het 10 uur per dag, 6 dagen per week werkritme helaas keiharde realiteit. Maar een Italiaanse en een Franse?
Zij zijn hier gekomen met dezelfde reden als ons, om de drang om zoveel mogelijk mee te maken en zoveel mogelijk van de wereld te zien te sussen. Mijn Franse collega’s hebben in een Australische jongen de liefde van hun leven gevonden, mijn Italiaanse bazin heeft in het land Australië de liefde van haar leven gevonden. En wij?

Nieuw beestje

De oostkust van Australië hebben we in het begin van het jaar afgereisd met een gehuurde hippie camper. En dat was prima, maar het kan beter! We kwamen vaak compleet uitgeruste, zelfvoorzienende kampeerders tegen, waarvoor alle wegen waar ons busje niet over heen kon, wel begaanbaar was. Als we nog door de rest van Australië gaan reizen, dan gaan we dat doen in zo’n soortgelijke set up.
Na wat zoekwerk (vooral door Daniel) hebben we ons beestje gevonden, een Mitsubishi Pajero uit 2002 met 4wd. Door zijn vorige eigenaren is ie alleen gebruikt als vervoersmiddel, dus onze laatste weken in Bondi gebruiken we om hem reis klaar te maken.
Het plan is om dwars door Australië te gaan: via de zuidkust naar Adelaide, naar het midden -de red centre- naar Alice Springs en Uluru, dan naar Darwin en de noordkust en afsluiten met het gebied de Kimberley en de westkust. We gaan dus wat tijd doorbrengen in de echte Outback, dan het is wel zaak dat we onszelf kunnen redden: 2e accu, 2 elektrische koelboxen, héél veel water, gereedschap, schep en recovery tracks (mochten we ergens vast komen te zitten) en extra jerrycans benzine. En we gaan weer over op het blikvoer en noodles dieet. Daar is het wel tijd voor, het Sydney -met ontelbare betaalbare eettentjes met gerechten vanuit de hele wereld- en werkend in een lunchzaakje – met constant eten binnen handbereik- blijkt niet zo goed voor ons figuur.

Kuring-Gai Chase National Park

Samen met de roomies testen we ons beestje uit in het Kuring-Gai Chase Nationaal Park. Een park in het noorden van Sydney, 1,5 uur rijden vanuit Bondi. Meestal ben ik degene die de dagjes uit plant en uitstippelt, na een eerste wandeling (waar we al wildlife spotten in de vorm van een grote leguaan en een bushturkey) leid ik ons naar ‘The Basin’. Ik vertel Daniel en de roomies dat ik heb gehoord dat dit een hele mooie plek is, dat we er echt naartoe moeten. Daniel kent me langer dan vandaag en vraagt naar de echte reden dat ik hierheen wil: wildlife natuurlijk! Het is een lange weg erheen en als we er bijna zijn, springen er al wallaby’s heen en weer! Op het grasveld zie ik er nog een paar zitten! Het blijkt ook nog echt een prachtige plek te zijn, een afgelegen baaitje met een mooi strandje en een kleine pier. In de baai liggen enkele zeilboten voor anker, buiten nog 1 gezin (en de wallaby’s) hebben we de plek voor onszelf. Met z’n vieren springen we tegelijk hand in hand vanaf de pier het water in. En dat is koud! Het is natuurlijk nog steeds winter? Gelukkig warmt de winterzon ons snel weer op. Het was een heerlijke dag, we hebben lol gehad met ons vieren. Ik geloof dat ik de volgende trip ook wel weer mag plannen.

Toerist in Sydney

Nu we onze auto reis klaar zijn aan het maken, ziet iedereen de bui wel hangen: we vertrekken. Op mijn werk is men er niet blij mee, onze huisgenoten balen en wijzelf zijn er ook best verdrietig van. Maarja, ons visa loopt maar tot het einde van het jaar en wij hebben nu eenmaal de drang om zoveel mogelijk mee te maken en van de wereld te zien.
Deze laatste weken gaan we nog zoveel mogelijk uit in eigen stad. Een trip naar het Opera House blijft indrukwekkend, hetzelfde geldt voor de Botanical Gardens vanwaar je een prachtig uitzicht over het gebouw hebt. Via de Harbour Bridge lopen we naar Sydney noord, en nemen na een bezoek aan het historische Luna Park de veerboot terug naar Sydney CDB.
Onze vertrekdatum ligt rond 10 september. Tot die tijd gaan we nog zoveel mogelijk genieten van de mooie mensen die we hebben leren kennen en van deze mooie stad waar ook wij verliefd op zijn geworden.

9 gedachten over “Het beloofde land”

  1. Hallo Nicole en Daniël,
    Geweldige blog.
    Tot nog toe hebben jullie wel gevonden wAt jullie zochten
    En daarvan ontzettend genoten.
    Ik wens jullie dan ook de rest van jullie reis,naar de outback nog wel,zeker nog zo n geweldige tijd toe.
    Geniet ervan.
    Liefs en grtjs mam,veroon.

  2. Hoi Nicole en Daniel.
    Weer een heel mooi verhaal .
    Mooie jeep en heel veel plezier
    We horen het volgende
    Voorzichtig en een fijne tocht.
    Groetjes Kai en Truus xxx

  3. prachtige foto’s weer. Kan me voorstellen dat jullie daar met gemengde gevoelens vertrekken.
    Heel veel succes met het vervolg van jullie reis!
    Heel veel groetjes, Ruud Lie en de jongens

    1. Hoi Silvia! Wat leuk je reactie:) Jij gaat binnenkort ook naar Australië toch? (Of bent al geweest) Veel plezier als je nog niet bent geweest:)

      Groetjes!

  4. Hoi Nicole en Daniel,
    De laatste dagen in Bondi maken jullie wat weemoedig, het is toch een beetje jullie thuis geworden. Geweldig om nu met een 4wheeldrive te gaan rijden. Wordt vast weer een bijzonder avontuur met mooie reisverhalen. We kijken er al naar uit. En, verliefd op Sydney, maar zo te zien ook nog steeds op elkaar na vijf jaar! Dat vinden wij ook heel fijn voor jullie. liefs van ons, Rita, mama

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.