Leven in Bondi

Met een totaal aantal van 70 kilo (vooral mountainbike gewicht) aan bagage komen we, helaas in het donker, aan bij ons appartement op Bondi Road. De nieuwe huisgenoten zijn super aardig, na een biertje op ons heerlijke balkon, mogen we mee naar een verjaardag van een vriend. Een echte Ozzie verjaardag! De vriend woont nog dichter bij het strand dan ons, met een nóg beter uitzicht op Bondi Beach. Zijn appartement is gevuld met mooie mensen, goedgeklede slanke dames (met een tikje teveel make-up op) en goedverzorgde mannen. In het begin voel ik me dan ook een beetje ‘out of place’, maar iedereen is hartstikke aardig, iedereen stelt zich voor en praat met ons. Een hele leuke eerste avond in Bondi!

In het daglicht, nadat ik glimlachend wakker wordt van het geweldige geluid van de lachvogel de Kookaburra (wat heb ik die gemist!), zien we pas goed waar we eigenlijk wonen. Wat een uitzicht, we wonen letterlijk op steenworp afstand van de zee. Dit is ongelogen: we wonen zo dicht bij de zee en het uitzicht is zó goed, dat we vanaf het balkon al 2 keer walvissen hebben gezien! Ongelofelijk..?!
Het weer is ook super, een strakke blauwe lucht en een temperatuur rond de 20 graden. En dit is het einde van de herfst, dat zal wel een strenge winter worden..
Op blote voeten lopend en slechts een handdoek bij ons rollen we naar Bondi Beach. Die er trouwens veel beter uitziet in dit stralende weer! De 1e week van januari zijn we ook op Bondi Beach geweest, toen vond ik niet veel aan het bekendste strand van de wereld. Het was toen hartje zomer, maar we hadden de hele week bewolkt en onstuimig weer.
Het zeewater en de golven zijn heerlijk, maar ik snap wel waarom iedereen ons waarschuwt voor de zee bij Bondi Beach. Er staat een flinke onderstroom en die trekt zo hard dat het water vanaf het strand keihard tegen de nieuwe golf aan klotst. Ik sta soms net middenin zo’n botsing, wat een geweld! Buiten al het plezier, blijkt de frisse duik ook nog wondermiddel tegen de kater!

Aan het werk
In Nieuw Zeeland heb ik online al naar nieuw werk gezocht; gesolliciteerd op een aantal vacatures en naar enkele bedrijven m’n cv gestuurd. Maandag ochtend heb ik een intake-afspraak bij Randstad, ja hetzelfde uitzendbureau als die in NL, ze beloven snel iets geschiktst te hebben. Dinsdag ga ik aan de slag bij m’n eerste casual baantje zoals men dat hier noemt: deckhand op een luxejacht. Een jacht van 80 voet, eigendom van een rijke stinkerd. Het is mijn taak om het gevaarte zo blinkend mogelijk te krijgen. Dat is best zwaar werk, maar prima te doen onder het stralende zonnetje.
Ik heb nog een intake gesprek bij 2 andere uitzendbureau’s, die net als Randstad vooral op zoek gaan naar tijdelijke kantoorbaantjes, en mag langskomen bij 2 restaurants die bij ons in de straat liggen. Dat zou wel heel ideaal zijn!
In Sydney, en ongeveer alle grote steden in Australië, heerst een hippe koffiecultuur. Bijna iedereen loopt constant rond met een take-away koffiebeker en je struikelt over het aanbod van het zwarte goedje. Het hoeft niet eens een koffiezaak te zijn, iedere tent doet mee aan de hype, overal kan je terecht voor je soy milk flat white. Maar je kan niet zomaar in elke tent terecht om er te werken. Aangezien iedere zaak ‘echte’ koffie ofwel barista koffie serveert (versgemalen bonen, eigenhandig gestoomde melk), moet iedere werknemer het barista kunstje beheersen. In onze 2e week in Sydney sta ik ingeschreven voor een Basic Barista training; in een klaslokaal vol oude San Marino espressomachines krijg ik samen met 23 andere (veelal backpackers) cursisten een spoedcursus koffiemaken. Best een interessante en leuke les!
Nadat ik online ook nog mijn RSA – Responsible Service of Alcohol haal, een in Australië verplicht certificaat voor iedere werknemer die alcohol serveert, ben ik helemaal klaar om wat uurtjes te gaan proef draaien. Voor restaurant nummer 1 waren de 4 uurtjes training echter onvoldoende. Ik ben het wel met ze eens, ik heb nog héél wat uren training nodig. Maar als ik niet wordt aangenomen kan ik ook niet trainen? Bij het andere restaurant, een intiem maar hip veganistisch restaurant (waar er meer wijn dan koffie wordt geschonken), zijn ze hartstikke tevreden en mag ik komen helpen op drukke dagen! Aan het eind van onze tweede week mag ik na 2 uur succesvol proefdraaien, op zondag en maandag helpen bij een broodjes/delicatessen zaakje én ik mag weer als deckhand aan de slag, dit keer in het drukke Darling Harbour.
Dat klinkt alsof ik al een hoop banen heb, maar casual betekent in Australië ook echt casual. Het kan zomaar zo zijn dat ik van ze allemaal niets meer hoor. Dus ik solliciteer vrolijk verder!

Sydney life
Het is fijn om weer in Sydney te zijn, het zo’n bruisende stad. En ongelofelijk groot en druk! Een busreisje vanaf ons appartement tot in Sydney CBD duurt 45 minuten..
Sydney is opgedeeld in ontelbaar veel buurten, de suburbs; en iedere buurt heeft z’n eigen straatje vol restaurants en café’s en z’n eigen winkelcentrum. Wij wonen op Bondi Road, een straat gevuld met (vooral vegetarische, biologische etc., dat is hier nogal populair) winkeltjes en zaakjes, 1 minuut verder ligt Bondi Beach met weer een gedeelte vol eetgelegenheden en winkels en 10 minuten verder met de bus ligt Bondi Junction, wat ongeveer zo groot is als het centrum van Rotterdam. Geen reden eigenlijk om ooit nog naar Sydney centrum te gaan?

Maar de stad weet de suburbians wel naar zich toe te lokken, net als wij er zijn is het Vivid festival bezig; een artistiek licht en muziek festival met locaties door de hele stad.  En deze week begint ook nog het 3 weken durende Film Festival, genoeg te doen!
De eerste weken zwemmen we bijna dagelijks bij ons strand Bondi Beach, waar de zee iedere dag gevuld is met surfers. Dat zwemmen doen we netjes tussen de vlaggetjes, die verdorie nog ver lopen zijn, helemaal aan de andere kant van het strand! (Als je op 2 minuten afstand van het strand woont, mag je daar best over klagen.) De coastal walk is ons nieuwe reguliere wandel en hardlooprondje; een mooie kustroute met Bondi Beach als startpunt. En 1 van de baaitjes die we passeren, Gordon Bay, is een goede snorkelplek! We kunnen gewoon lopend vanaf ons appartement naar een snorkellocatie?!
Het samenwonen met een ander koppel gaat ook hartstikke goed, we hebben het erg gezellig met z’n vieren.
Vanuit 1 van mijn werkplekken loop ik vaak dwars door het Centennial Park terug naar huis, het park waar de vleerhonden in bosjes aan de bomen hangen en de Kaketoes krijsend rondvliegen. 31 mei, de laatste dag van de Australische herfst, loop ik onder een mooie blauwe lucht tussen de palmbomen door in Centennial Park. Het is zelfs zo warm dat ik m’n jasje uitdoe en even in het gras ga zitten genieten. We hebben de tijd van ons leven hier!

6 gedachten over “Leven in Bondi”

  1. Heerlijk dat het jullie zo goed bevalt! Straks willen jullie nog niet meer terug komen😃. Succes met solliciteren en geniet lekker daar! Dikke knuffel….xxx

  2. Hallo Nicole en Daniël,
    WErken en tegelijkertijd vakantie vieren,wonen vlakbij t strand,werken op n boot,wat n luxe,lijkt me heerlijk.
    Grtjs en liefs mam,veroon

  3. Hallo Daniel en Nicole,
    Na de camperbusjes een appartement, dat gaat al iets meer lijken op een gewoon burgerlijk bestaan. Dat koffie maken veel ervaring en training vraagt, ik zal er eens op gaan letten. Succes met solliciteren en Daniel jij veel creativiteit gewenst bij het bouwen van je websites.
    liefs Rita/mama

    1. Koffiemaken is in sommige landen tot een ware kunst verheven! Nederland doet daar geloof ik nog niet echt aan mee?
      Dankjewel!

      Groetjes van ons

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.