Zeilboot de Waterman

Het leven op een zeilboot

Dit is voor mij helemaal nieuw, ik ben voor deze reis 1 keer mee gaan zeilen. Die 2 dagen gingen prima, dus ik dacht dat 2 maanden ook wel prima zouden gaan. Zolang de zee zich rustig houdt, gaat het ook wel goed. Er staat hier altijd een sterke wind, iets van 15-20 knopen. Knopen? Met een vriend en schoonvader die al van kinds af aan in de bootwereldZeilen in de regen zitten vliegen de zeiltermen om m’n oren. Volgens mij leer ik iedere dag een nieuw woordje. Maar het is dus iets van 35 km per uur, ofwel windkracht 5, best stevig. Vooral bij de eerste reeks eilanden (Windward Islands) hadden we tegenwind. De boot hangt dan helemaal scheef en er zijn flinke golven, je zou er ziek van worden. Nu zijn we bij de Leeward Islands en Franse Antillen en hebben we de wind mee. We varen aan de wind, in zeiltermen, en het is lekker zeilen. Nu de zee wat rustiger is, durf ik ook aan het roer te staan. Jammer dat het boven ons niet altijd even rustig is. In deze gebieden lig je meestal voor anker of aan een boei in een baai. Wallilibou Bay, St. LuciaHiervoor moet je aan bepaald bedrag per nacht betalen. Vaak wordt dit gedaan door locals en is de prijs bespreekbaar. Om vanaf de boot aan de kant te komen gebruiken we de dinghy. Mijn vaarlessen hiervoor lopen nog, vooralsnog lift ik mee met Daniel en/of Bas. Tijdens onze reis doen we veel verschillende landen aan, tot nu toe Grenada, St. Vincent & the Grenadines, St. Lucia en Martinique. Mijn paspoort raakt al aardig vol! Als je het land binnenkomt over water, dan moet je jezelf, de boot en je bemanning in- en uitklaren. Bas is de kapitein, Daniel is de stuurman en ik ben de kok! Naast de vlag van je eigen land, ben je verplicht een vlag te dragen van het land dat je bezoekt. En oohjee als je dat vergeet, dan wordt je er “vriendelijk” op gewezen door de inwoners. Beetje flauw vind ik dat, maarja.

Wie rondreist op een zeilboot, moet wel van water houden! Ook dat is nieuw voor me. Ik vind zwemmen heerlijk. In een zwembad, zonder zeewier en zonder een compleet andere wereld met beesten onder me. Afgelopen zomer in Griekenland ben ik pas voor het eerst midden in de zee van een boot afgesprongen. Nu spring ik van de boot bij dieptes van wel 30 meter en baal ik als we in een haven liggen. Snorkelen had ik voor deze reis nog geeneens in de zee gedaan! Na een paar keer aan de hand te zijn meegenomen door Daniel, snorkel ik nu iedere dag. En de onderwaterwereld verbaast me nog steeds iedere dag. Soms zijn we wel een uur aan een stuk bezig.

Snorkelen Sainte Anne, MartiniqueKoraal Sainte Anne, Martinique

Van al die activiteit krijg je flinke honger. We eten hier goed en heel gezond, we komen niets te kort. Er is een flinke voorraad blikvoer aan boord, dat is allemaal prima te eten. Deze eilanden zijn wel ingesteld op al die wereldreizigers, in iedere supermarkt is er veel blik- en lang houdbaar voer te koop. Vlees is iets lastiger, aan boord is alleen een koelkast. Als we al vlees kopen, dan eten we dit zo snel mogelijk op. Het koken zelf gebeurt op een gasfornuis met 2 pitjes, en zoals met alles aan boord moeten we hier zuinig mee omgaan. Rijst doen we even laten koken en laten het dan, op het bed afgedekt met handdoeken en kussens, gaar stoven.

BlikvoerRijst koken

 

 

 

 

 

 
Ik vond het de eerste keer een gek gezicht, maar het is efficiënt! Ik leer hier veel en maak veel nieuwe dingen mee. En ohja, de zonsondergangen zijn hier stuk voor stuk prachtig.

Zonsondergang Martinique

12 gedachten over “Het leven op een zeilboot”

  1. Ha chef!

    Ik ben trots op je XXX en die zonsondergang, wauwie!! Je onderwaterfoto is ook echt gaaf.. Maak maar genoeg foto’s dan kan ik het ook een beetje ervaren 😉
    Je bent weer een ervaring rijker!

    Xxxx

  2. Hoi wereldreizigers,weer n heel mooi verhaal en prachtige foto,s,
    Jullie hebben t maar goed,hier is t vies,druilerig weer,dus geniet ervan.
    Liefs en grtjs,mam,Veroon.

  3. Ha Nicole, weer zo’n leuk verhaal. Wat een belevenissen allemaal. Dit zijn dingen die je voor altijd met je meeneemt en wat een voorrecht om dit allemaal mee te mogen maken.

    Lieve groetjes Milla

  4. Hello Nicolesjen,

    Leuk hoor je verhalen allemaal! 🙂 Eng he! 😐 die eerste keer snorkelen, herkenbaar!
    Maar daarna zoooo mooi! Nou geniet er nog maar lekker van, want voor je het weet zit
    je weer in het koude kikkerlandje. Waar je trouwens helemaal niks mist hoor!

    Enjoyyyyy! X

    1. Ehmmm hellloooooow ze mist ons toch! 😉
      Nee hoor nicoli, je mist hier idd niks op kou en plotseling sneeuw en hagel na!
      Vind het stiekem trouwens best een btje hilarisch dat je zeeziek blijkt te zijn, had ik nooit van je gedacht! 😛
      Heel veel plezier nog en liefs aan daan en hopelijk tot schnell!
      (anders komen Kim en ik jullie daar wel opzoeken? :D)
      xxxxxxxxxxx

    2. Dankjee Kimmie
      Ja eerste paar keer zelfs, nu soms nog als grotere visjes dichtbij me komen 😮
      Kik: Hhaha ik ook niet nee. Je lichaam schijnt na 3 dagen op zee eraan te wennen. Mja wij zijn nooit langer als 7 uur, dus ik ben helaas steeds opnieuw de pineut :p
      Kom maar gerust hierheen hoor! 😀 XXXX

  5. HOI NICOLE WAT EEN PRACHT VERHAAL.
    HELE MOOIE FOTO S GEZIEN BIJ MAM
    DIT IS ECHT IETS WAT NIET IEDEREEN MEEMAAKT
    WIJ VERWACHTEN MORGEN SNEEUW
    DUS GENIET MAAR VAN HET ZONNETJE
    EN HET LEVEN OP DE BOOT
    GROETJES KAI EN TRUUS.

    1. Hoi Truus en Kai! Leuk dat jullie m’n verhalen lezen! Ja ik had het gehoord van de sneeuw, gelukkig sla ik die over dit jaar 🙂
      Veel groetjes van ons

  6. Hi allemaal!
    Wat mooi daar! Kattevoer ziet er goed uit;) Erg mooie ervaringen allemaal! Misschien kun je op google nog je route uitstippelen en kopie van maken zodat we ziet wat/waar jullie gevaren hebben en waar de reis nog naartoe gaat:)

    Veel plezier nog!

    1. Hi Broertje, leuk je gesproken te hebben op Skype! Een google mapsje kom eraan 🙂
      Groetjes aan me schoonzus XXX

Reacties zijn gesloten.