Een onstuimig begin

Na een vlucht van 12 uur aangekomen in Grenada. Deze viel reuze mee! Het helpt als je ontzettend moe bent geloof ik. We worden opgehaald door mijn inmiddels zeer bruine schoonvader met cowboyhoed? Er staan wel tig taxi’s buiten het vliegveld, maar meneer heeft zijn eigen taxi die hij wel even belt.
Op dat moment ligt de zeilboot voor anker in Prickly Bay, een baai vlakbij het vliegveld. Vanaf de kade gaan we per dinghy (zo wordt het rubberen bootje genoemd) naar de boot. Er is heel veel deining en er staat bijna constant wind. Je went hier snel aan, met slapen moet ik wel op mijn rug liggen, anders rol ik om!
Grenada is prachtig, het is heel groen eiland met veel natuur. Het regent hier best vaak, wel maar heel kort.

De dag na aankomst zijn we naar een ankerplek voor de hoofdstad van Grenada gevaren, St. George. Helaas was dit een zondag, dus het was erg rustig aan land. Met een van binnen gestoffeerde en zeer gammele taxi, met als naam “Easy Sqeezy” hebben we de hoogtepunten van het gebied gezien. Onderweg (niet zo wilde) aapjes gekeken. Die beesten worden iedere dag om dezelfde tijd gevoerd, er is niet meer veel wilds aan. Iemand kwam aan met snoepjes wat ik m’n zak moest doen, het aapje haalt ze eruit en at het op.

 

IMG_20150104_144743

Het plan was om de dag erna vroeg te vertrekken om naar het volgende eiland te varen, Carriacou. Dit is de langste afstand van ze allemaal, iets van 8 uur zeilen. Maar, ik moest die hele nacht al vaak naar het toilet en ‘s ochtends had ik het bekende blaasontsteking gevoel. @#$%! Het probleem voorgelegd en besloten op Grenada nog een dokter te bezoeken.

 

Dit ging eigenlijk heel soepel, naar een private dokter geweest, plasje onderzocht en recept voor antibiotica gekregen! Heel slim heb ik een dubbele dosis gevraagd, mocht ik midden op de zee nog een keer blaasontsteking krijgen. Ik ben ook nog geadviseerd veel kokoswater te drinken. Hè vervelend, laten we nu net door een gebied reizen waar ze dit in overvloed hebben! De stad was veel levendiger als op zondag, er was een markt met heerlijk eten en kruiderijen, boordevol mensen, zo erg was het onverwachte doktersbezoek niet.

IMG_20150105_091310

De reis naar het andere eiland ging dus iets later van start. We zijn onderweg, de zee is echt heel onstuimig, veel hoge golven die tegen zitten, wind staat verkeerd. Zelfs mijn schoonvader vind het niet leuk zeilen zo. Maar alles ging goed. Totdat ik naar binnen ging en koffie wou maken. Ik werd misselijk, maar ik dacht nah ik word toch zeker niet zeeziek. Jawel, en hoe. Verschrikkelijk. Ik heb me zó beroerd gevoeld, zo hard overgeven dat het pijn deed, bah. Blijkbaar ga je bij zo’n wilde zee beter niet naar binnen. Lesje geleerd. De laatste uurtjes gingen beter, zolang ik rechtop bleef staan, met de wind in m’n gezicht en m’n blik strak op de horizon. Wel vliegende vissen en pelikanen gezien onderweg!

En zodra we voor anker lagen in Tyrrel Bay, misselijkheid weg! Ook dit eiland is prachtig groen en heeft stranden met namen als Paradise Beach, en ze liegen niet. We blijven hier een hele dag en zeilen dan door naar Union Island.

 

 

 

 

 

Een gedachte over “Een onstuimig begin”

  1. Nicole…… Wat stoer van je 🙂
    heb een geweldige tijd en geniet ervan!!
    Have fun…. ik zit hier wel in de kou..Brrrr.

    xoxo Wendy

Reacties zijn gesloten.